Zegeningen en even uitrusten

Er is veel gebeurd in de afgelopen week. Wat het meest indruk op mij gemaakt heeft is dat een Vrouw die we al jaren bezoeken met de teams, heeft aangegeven haar hart aan Jezus te willen geven. Ze heeft ook gevraagd om een bijbel en die natuurlijk gekregen. Prijs de Heer! het is feest in de hemel.
De laatste week van het teamwerk was er een team van albanese jongeren die ons team kwam versterken. Het was wel raar om opeens samen te moeten werekn met 14-jarigen die nog nooit in het buitenland geweest waren, weinig ervaring hebben met in groepen werken en de jongens hadden al helemaal geen ervaring met huishoudelijk werk. Op de feedback avond gaf een van de jongens aan dat hij in de afgelopen week had leren afwassen ;-)
Hoewel het in het begin wel lastig was dat de groepsdynamiek veranderde en dat je er opeen een paar kinderen bij had, heeft het toch ook heel veel zegen gebracht. De jongeren konden direct met de kinderen en tieners in kosovo communiceren, ze hadden geen last van de taalbarriere die wij natuurlijk wel ervaren. Er waren ook 2 vrouwen en een pastor uit albanie. Vooral de 2 vrouwen hebben veel gesprekken gehad met de vrouwen in de kerk en vrouwen die de bijeenkomsten van het team bezochten. De vrouwen waren ook mee naar de vrouw die haar leven aan Jezus wilde geven. Zij konden direct met haar in gesprek gaan en haar over Jezus vertellen. Dat is echt een zegen geweest.
Bij de kinderclub waren een paar meiden ingedeeld die gewoon super waren. Heel dappere meisjes. Geen van hen kwam uit een familie waar iedereen christen was. 1 van hen ging alleen naar de kerk omdat haar moeder niet naar de kerk kon gaan omdat haar vader moslim is. Toen ze klein was ging ze met een oom, maar nu ging ze alleen. Ze durfde ook te bidden in een volle kamer met 40 tieners en volwassenen. Wat een moedige meid!
1 van onze vertalers had erg veel interesse in het christelijk geloof en hij bad ook. Op dat moment kreeg ik echt kippenvel. ook al snapte ik het gebed niet helemaal, want dat was in het albanees, maar achteraf heeft hij uitgelegd wat hij bad en hij bad voor veel liefde, om dat door te geven aan de mensen die onze clubs bezochten. Geweldig toch!
1 van onze vertalers is een jonge christen, hij is vorig jaar tot geloof gekomen. Deze teams zijn geweldig voor dit soort jongens. Zij worden opgebouwd in geloof.
Wat voor mij een eye-opener was, is dat je eigenlijk overal een kinderclub kan beginnen. Wij gingen als kinderclub-mensen mee naar de vrouw die uiteindelijk tot geloof kwam, om met haar kinderen te spelen. We besloten toen dat de buurtkinderen ook wel mee konden doen. De laatste keer dat ik er was waren er 15 kinderen. En allemaal superenthousiast. Ze brachten hun werkjes van de vorige keer mee naar de volgende club. Geweldig toch!
Er is nog zoveel meer te vertellen, maar ik wil nu eerst wat gaan eten. Heb best een beetje trek.
Het team is vertrokken en Henri en ik zijn nu in Prishtina bij een van onze vertalers en zijn zus, die ik van eerdere jaren ken, toen zij ook vertaalde. Vandaag lekker uitgeslapen en het plan is om vandaag naar een zwembad te gaan. Het is hier heerlijk weer. niet TE warm, maar wel een lekker zonnetje.
Gister zijn we naar een soort kermis geweest. Allemaal heel oud spul. SCARY. maar wel heel leuk en gezellig. Mijn buik deed zeer van het lachen.
Ik moet nu echt gaan.
groetjes, Marjan