Soms komen er pas resultaten van het werk dat je verricht hebt, als je weer weg bent. gelukkig mochten Henri en ik vandaag resultaten zien van vele jaren werk in het dorpje Qyshk. De vele jaren trouw werk van ECM-werkers, lijkt vruchten af te werpen. Ik vertelde jullie al eerder over een vrouw die na vele jaren van bezoeken, heeft aangegeven te geloven in Jezus en haar leven in zijn dienst te willen stellen.
Vandaag is er ook weer iets geweldigs gebeurd. Afgelopen woensdag hebben we een BBQ gehad in Qyshk, een dorpje bij Peja. Een van de albanese vrouwen uit ons team raakte in gesprek met twee meisjes, die weleens naar de kerk in Peja wilden komen (Rruga e Paques, weg van de vrede). Vanochtend ben ik met Thera (nederlandse zendelinge) naar Qyshk gereden en er stonden 6! vrouwen te wachten (of kwamen later aan) om mee te gaan naar de kerk naar de kerk in Peja. Ze luisterden aandachtig terwijl Pastor Gani preekte en gaven later aan het erg fijn gevonden te hebben en ze wilden terug komen. Willen jullie God danken voor hun aanwezigheid en interesse? Willen jullie bidden dat ze inderaad terugkomen en meer mensen mee brengen?
Ik ben nu weer in Prishtina en ben lekker niets aan het doen met Tinka, dochter van de pastor. Henri en Lorik (Tinka's broer) zijn aan het zaalvoetballen met vrienden van Lorik. Hopelijk komen ze beide heel terug.
Wille jullie bidden voor het werk van ECM hier het hele jaar door en voor een veilige terugreis voor henri en mij?
groetjes, Marjan
p.s. check ook de eerdere berichten door op 'older posts' te klikken
Sunday, 2 August 2009
Saturday, 1 August 2009
Zegeningen en even uitrusten
Er is veel gebeurd in de afgelopen week. Wat het meest indruk op mij gemaakt heeft is dat een Vrouw die we al jaren bezoeken met de teams, heeft aangegeven haar hart aan Jezus te willen geven. Ze heeft ook gevraagd om een bijbel en die natuurlijk gekregen. Prijs de Heer! het is feest in de hemel.
De laatste week van het teamwerk was er een team van albanese jongeren die ons team kwam versterken. Het was wel raar om opeens samen te moeten werekn met 14-jarigen die nog nooit in het buitenland geweest waren, weinig ervaring hebben met in groepen werken en de jongens hadden al helemaal geen ervaring met huishoudelijk werk. Op de feedback avond gaf een van de jongens aan dat hij in de afgelopen week had leren afwassen ;-)
Hoewel het in het begin wel lastig was dat de groepsdynamiek veranderde en dat je er opeen een paar kinderen bij had, heeft het toch ook heel veel zegen gebracht. De jongeren konden direct met de kinderen en tieners in kosovo communiceren, ze hadden geen last van de taalbarriere die wij natuurlijk wel ervaren. Er waren ook 2 vrouwen en een pastor uit albanie. Vooral de 2 vrouwen hebben veel gesprekken gehad met de vrouwen in de kerk en vrouwen die de bijeenkomsten van het team bezochten. De vrouwen waren ook mee naar de vrouw die haar leven aan Jezus wilde geven. Zij konden direct met haar in gesprek gaan en haar over Jezus vertellen. Dat is echt een zegen geweest.
Bij de kinderclub waren een paar meiden ingedeeld die gewoon super waren. Heel dappere meisjes. Geen van hen kwam uit een familie waar iedereen christen was. 1 van hen ging alleen naar de kerk omdat haar moeder niet naar de kerk kon gaan omdat haar vader moslim is. Toen ze klein was ging ze met een oom, maar nu ging ze alleen. Ze durfde ook te bidden in een volle kamer met 40 tieners en volwassenen. Wat een moedige meid!
1 van onze vertalers had erg veel interesse in het christelijk geloof en hij bad ook. Op dat moment kreeg ik echt kippenvel. ook al snapte ik het gebed niet helemaal, want dat was in het albanees, maar achteraf heeft hij uitgelegd wat hij bad en hij bad voor veel liefde, om dat door te geven aan de mensen die onze clubs bezochten. Geweldig toch!
1 van onze vertalers is een jonge christen, hij is vorig jaar tot geloof gekomen. Deze teams zijn geweldig voor dit soort jongens. Zij worden opgebouwd in geloof.
Wat voor mij een eye-opener was, is dat je eigenlijk overal een kinderclub kan beginnen. Wij gingen als kinderclub-mensen mee naar de vrouw die uiteindelijk tot geloof kwam, om met haar kinderen te spelen. We besloten toen dat de buurtkinderen ook wel mee konden doen. De laatste keer dat ik er was waren er 15 kinderen. En allemaal superenthousiast. Ze brachten hun werkjes van de vorige keer mee naar de volgende club. Geweldig toch!
Er is nog zoveel meer te vertellen, maar ik wil nu eerst wat gaan eten. Heb best een beetje trek.
Het team is vertrokken en Henri en ik zijn nu in Prishtina bij een van onze vertalers en zijn zus, die ik van eerdere jaren ken, toen zij ook vertaalde. Vandaag lekker uitgeslapen en het plan is om vandaag naar een zwembad te gaan. Het is hier heerlijk weer. niet TE warm, maar wel een lekker zonnetje.
Gister zijn we naar een soort kermis geweest. Allemaal heel oud spul. SCARY. maar wel heel leuk en gezellig. Mijn buik deed zeer van het lachen.
Ik moet nu echt gaan.
groetjes, Marjan
De laatste week van het teamwerk was er een team van albanese jongeren die ons team kwam versterken. Het was wel raar om opeens samen te moeten werekn met 14-jarigen die nog nooit in het buitenland geweest waren, weinig ervaring hebben met in groepen werken en de jongens hadden al helemaal geen ervaring met huishoudelijk werk. Op de feedback avond gaf een van de jongens aan dat hij in de afgelopen week had leren afwassen ;-)
Hoewel het in het begin wel lastig was dat de groepsdynamiek veranderde en dat je er opeen een paar kinderen bij had, heeft het toch ook heel veel zegen gebracht. De jongeren konden direct met de kinderen en tieners in kosovo communiceren, ze hadden geen last van de taalbarriere die wij natuurlijk wel ervaren. Er waren ook 2 vrouwen en een pastor uit albanie. Vooral de 2 vrouwen hebben veel gesprekken gehad met de vrouwen in de kerk en vrouwen die de bijeenkomsten van het team bezochten. De vrouwen waren ook mee naar de vrouw die haar leven aan Jezus wilde geven. Zij konden direct met haar in gesprek gaan en haar over Jezus vertellen. Dat is echt een zegen geweest.
Bij de kinderclub waren een paar meiden ingedeeld die gewoon super waren. Heel dappere meisjes. Geen van hen kwam uit een familie waar iedereen christen was. 1 van hen ging alleen naar de kerk omdat haar moeder niet naar de kerk kon gaan omdat haar vader moslim is. Toen ze klein was ging ze met een oom, maar nu ging ze alleen. Ze durfde ook te bidden in een volle kamer met 40 tieners en volwassenen. Wat een moedige meid!
1 van onze vertalers had erg veel interesse in het christelijk geloof en hij bad ook. Op dat moment kreeg ik echt kippenvel. ook al snapte ik het gebed niet helemaal, want dat was in het albanees, maar achteraf heeft hij uitgelegd wat hij bad en hij bad voor veel liefde, om dat door te geven aan de mensen die onze clubs bezochten. Geweldig toch!
1 van onze vertalers is een jonge christen, hij is vorig jaar tot geloof gekomen. Deze teams zijn geweldig voor dit soort jongens. Zij worden opgebouwd in geloof.
Wat voor mij een eye-opener was, is dat je eigenlijk overal een kinderclub kan beginnen. Wij gingen als kinderclub-mensen mee naar de vrouw die uiteindelijk tot geloof kwam, om met haar kinderen te spelen. We besloten toen dat de buurtkinderen ook wel mee konden doen. De laatste keer dat ik er was waren er 15 kinderen. En allemaal superenthousiast. Ze brachten hun werkjes van de vorige keer mee naar de volgende club. Geweldig toch!
Er is nog zoveel meer te vertellen, maar ik wil nu eerst wat gaan eten. Heb best een beetje trek.
Het team is vertrokken en Henri en ik zijn nu in Prishtina bij een van onze vertalers en zijn zus, die ik van eerdere jaren ken, toen zij ook vertaalde. Vandaag lekker uitgeslapen en het plan is om vandaag naar een zwembad te gaan. Het is hier heerlijk weer. niet TE warm, maar wel een lekker zonnetje.
Gister zijn we naar een soort kermis geweest. Allemaal heel oud spul. SCARY. maar wel heel leuk en gezellig. Mijn buik deed zeer van het lachen.
Ik moet nu echt gaan.
groetjes, Marjan
Subscribe to:
Posts (Atom)
